หลากอารมณ์

เคยไหมครับ ที่ของอย่างเดียวกันกลับให้อารมณ์ที่ต่างกัน

ผมเคยอยากได้รถโมเดลคันนึงมากๆ มันมีขายที่ห้างเซ็นทรัล ผมชอบไปเดินดูมัน ดูแล้วก็ดูแล้วก็ดู ไม่เคยได้สัมผัส (เพราะมันอยู่ในกล่อง มองได้ด้านเดียวด้วยสิ แล้วห้างในเมืองไทยไม่ให้แกะของออกมาดูหรอก ถ้าไม่มีตังจะซื้อ ผมเด็กบ้านนอก หมดสิทธิ์...)
มันเป็นความงดงามอย่างมาก
หลังจากนั้นผมก็ได้ไปจับตัวเป็นๆของมันที่บ้านเพื่อนผม มันทำให้ผมรู้สึกกับมันในอีกอารมณ์นึง
จนในที่สุดเมื่อผมมีโอกาสมาเรียนต่อที่อเมริกา ผมก็ได้มันมาครอบครอง ทั้งสองสีเลยทีเดียว แต่ความรู้สึกมันก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
ทุกครั้งที่ผมได้เข้าใกล้มันมากขึ้น ความสวยงามของมันดูเหมือนจะลดลงไป
แล้วหลังจากที่ผมได้มันมาครอบครองเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว ทีนี้ความงามของมันก็แทบจะไม่น่าสนใจอีกต่อไป เพราะผมรู้สึกว่าผมไม่มีความอยากที่จะไขว่คว้ามาอีกแล้ว(ก็ได้มาแล้วนี่)
สุดท้ายผมก็ขายมันต่อให้กับคนอื่น ด้วยความไม่เสียดายสักเท่าไหร่
และมันก็เป็นอย่างนี้กับรถโมเดลทุกๆคันที่ผมอยากจะได้มาครอบครอง ครั้งแรกที่เห็นรูปบนเว็บ มันสวยเหลือเกิน เราต้องซื้อๆๆ สุดท้ายความสวยมันก็หมดลงเมื่อผมได้มันมาครอบครองจริงๆในเวลาไม่นาน
แล้วยิ่งเทคโนโลยีการผลิตมันดีมากขึ้น มันก็ทำให้มีการผลิตสิ่งที่ดีกว่าเดิมออกมา ในราคาที่ไม่สูงมาก แล้วพอเราไปเห็น เราก็ไปอยากได้ของใหม่อีก และก็จะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆเลย

เมื่อวานอ่านบทสัมภาษณ์ของคุณ Hayao Miyazaki ในหนังสือ Anime interviews มีใจความตอนนึงจากหนังเรื่อง Porco Rosso แกบอกว่า
" If I went to Italy, I could see the actual airplane in a museum, but I'd much rather piece together the interior of the plane in my mind, than go and see the real thing.
It's something like philology ... It's strange, I know. But if I were to see the real thing, I'd lose my motivation."

ผมอ่านแล้วก็คิดว่าจริงของแก มันเหมือนกับเรื่องสิ่งของต่างๆที่ผมอยากได้ มันสวยที่สุดในจินตนาการของผม ไม่ได้มาครอบครอง แต่มันก็มีคุณค่ามากที่สุดในจิตใจ

ผู้ชายหลายๆคนก็น่าจะเคยเป็นเหมือนๆกัน ตอนที่จีบกันเนี่ย เอ้อเหอ ทุ่มได้ทุกอย่าง เพื่อให้ได้มาครอบครอง แล้วพอได้มาเป็นแฟนกันจริงๆ เรื่องจะทุ่มให้อย่างแต่ก่อนก็คงไม่เกิดขึ้นละ (พวกที่เปลี่ยนแฟนบ่อยๆน่าจะเป็นแบบนี้)

หรือว่านี่จะไปโยงถึงเรื่อง ชอบกับรัก ด้วยนะ?

ผมว่าถ้าแค่ชอบก็เก็บมันไว้อย่างเดิมนั่นแหละ ไม่ควรไขว่คว้าเอามาเป็นของเรา เพราะมันจะมีคุณค่าและงดงามที่สุดสำหรับเราตลอดไป
ถ้ารักจริงๆอันนี้ก็ว่ากันอีกที

แต่เราจะแยกแยะความรักกับความชอบได้ชัดเจนแค่ไหนนะ?

ความชอบหรือเปล่าที่ทำให้คนตาบอด?
ไม่น่าใช่ความรักอย่างที่เค้าว่ากันนะ(จากนิยามของผม)