ถ้าแยกกายกับจิตออกมาได้คงจะสบาย

วันก่อนฟังธรรมะของหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชโช เรื่องการดูจิต ท่านบอกประมาณว่า ถ้าแยกจิตออกมาได้ โดยที่เราเป็นแค่ผู้ตามดูตามรู้ ก็จะมีความสุขมากๆ ไม่มีตัวเราอีกต่อไป

มาลองคิดๆดู ก็ท่าจะจริงแฮะ เพราะทุกวันนี้ ที่เรายังคงมีโกรธ มีเกลียด มีโมโห มีดีใจ มีเสียใจ มีสุขมีทุกข์ ล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของกายกับจิตทั้งนั้นเลย

คือถ้าเรายังเห็นว่ากายนี้ใจนี้เป็นของเรา เราก็จะต้องทุกข์ละ เวลาที่ใครมาทำร้ายเรา ทำร้ายจิตใจเรา หรือเวลาที่คนอื่นมาสรรเสริญเยินยอเรา เราก็จะดีใจ เพราะคิดว่านั่นคือเรา

แต่ถ้าเรามองเห็นได้ว่าตัวเราใจเรา ไม่ใช่ของเราซะแล้ว ก็เหมือนเรามองไปที่คนอื่น เวลาที่เค้าโดนใครทำร้าย เราก็ไม่ได้เจ็บไปด้วย ใครเค้ามาด่าคนนั้นคนนี้ เราก็ไม่เห็นจะเจ็บปวดไปด้วยเลย แตุ่ถ้าเค้ามาด่าเรานี่สิ เราก็อาจจะมาโกรธแค้นเค้าว่ามาด่าเราทำไมกัน

สงสัยต้องฝึกดูจิตให้มากๆ จะได้เข้าไปสัมผัสกับความรู้สึกแบบนี้ได้บ้าง

เราควรใช้เทคโนโลยีใหม่ๆไหม?

หลังจากบ้าสินค้ามือสองจากอีเบย์อยู่พักใหญ่ๆ เพราะว่าราคามันถูกกว่าซื้อมือหนึ่งเยอะ แต่สิ่งที่มันขาดหายไปก็คือเทคโนโลยีใหม่ๆ

วันนี้ผมเอาเจ้า notebook ตัวเก่ามาเปิดชาร์จไฟ ซึ่งมันเป็นรุ่น Pentium II 333MHz, 128MB RAM, 60GB HDD

มันช้ามากๆ เมื่อเทียบกับเจ้า Core2Duo 1.83GHz ที่ผมใช้อยู่ตอนนี้ ผมลองทำการลบไฟล์ขยะต่างๆ Core2Duo ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที แต่ Pentium II กินเวลาเป็นชั่วโมงๆเลยทีเดียว

ผมเริ่มเกิดคำถามขึ้นมาว่า มันจะคุ้มไหมนะ ที่เราจะใช้เจ้าคอมพิวเตอร์ตัวเก่าทำงานต่อไป

เพราะว่าการใช้พลังงานของเจ้าตัวเก่าก็มากพอๆกับเครื่องใหม่ แต่ว่าประสิทธิภาพที่ได้แตกต่างกันอย่างมาก

ปัญหาพลังงานเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆจากการบริโภคพลังงานที่มากขึ้นๆของมนุษย์ แต่แหล่งพลังงานก็มีอยู่อย่างจำกัด แถมค่อยๆลดน้อยลงไปเรื่อยๆ ทำให้ราคาพลังงานต่างๆพุ่งสูงขึ้น

ถ้าผมเอาคอมพิวเตอร์เครื่องเก่ามาทำงานที่ผมทำอยู่ ผมอาจจะต้องเสียเวลาไปกับการคำนวณที่ช้าของมัน ทำให้ผมต้องบริโภคพลังงานมากยิ่งขึ้น ปล่อยความร้อนออกมามากยิ่งขึ้น

ถ้าผมลงทุนซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ ที่บริโภคพลังงานน้อยลง แล้วทิ้งคอมพิวเตอร์เครื่องเก่าให้กลายเป็นขยะอิเล็กทรอนิกส์อีกชิ้นบนโลกนี้ เพราะผมมองที่การประหยัดพลังงานเป็นหลักมันจะคุ้มค่ากันไหมนะ

ทำยังไงให้คอมพิวเตอร์เก่าๆมีประโยชน์ขึ้นมาได้แบบคุ้มค่าดีล่ะเนี่ย