ของชำร่วย ในงานศพผม

มีไอเดียแว่บเข้ามาในหัวว่า อยากจะให้ยายผมได้เขียนหนังสือบันทึกเรื่องราวที่ได้เรียนรู้ในชีวิตเก็บสะสมไว้ พอวันที่ตายแล้วอาจจะเอาออกมาพิมพ์แจกในงานศพ เพราะผมว่าชีวิตยายผมที่ดำเนินมาถึงช่วงนี้เนี่ย เห็นอะไรมาเยอะ เจอผู้คนมาก็แยะ ได้เรียนรู้อะไรผ่านประสบการณ์มาก็มาก สิ่งเหล่านี้ไม่น่าจะสูญสลายไปพร้อมกับร่างกายนะ ถ้าได้มีการถ่ายทอดไปถึงคนอื่นๆน่าจะดีมาก เพราะว่าเรื่องพวกนี้ กว่าจะเล่าให้ฟังกันได้ทุกคนคงเสียเวลานานโข แถมน่าเบื่อเสียอีก

ผมก็คิดไปว่า เออ ผมเองก็น่าทำแบบนั้นเนอะ สิ่งที่ผมเขียนลงไว้ใน Blog เนี่ย แม้มันจะไม่ได้มีประโยชน์อะไรเท่าไหร่ แต่มันอาจจะไปช่วยจุดประกายความคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาบ้างก็ได้ เพราะความคิดของเราแต่ละคนไม่เหมือนกัน การที่ได้เรียนรู้ความคิดของผู้อื่นน่าจะเป็นการดีไม่ใช่น้อย ที่จะได้เห็นแง่คิดมุมมองที่แตกต่างกันออกไป ได้ลองคิด ลองมองโลกอีกมุมนึง

ผมรู้สึกว่าของชำร่วยงานศพมันไม่น่าจะเป็นอะไรที่เป็นสิ่งของที่เอาไปใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ หรือจะเป็นยาดม ยาหม่องก็เถอะ มันก็ไม่เห็นจะให้ประโยชน์สักเท่าไหร่ สู้ทำเป็นหนังสือขึ้นมาสักเล่ม ให้แขกที่มาร่วมงานได้รับรู้ถึงความคิดของผู้ตาย ได้รู้จักกับเขาในอีกมุมนึงก็น่าจะดีไม่น้อย

ถ้าผมตายขึ้นมานะครับ ใครก็ได้ที่บังเอิญมาอ่านเจอ ช่วยบอกญาติๆผมให้จัดพิมพ์เจ้า dogdoy's LifeLOG อันนี้ให้ผมด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ :D

ยังไงตอนนี้ก็น่าจะได้สักร้อยหน้าละ คงจะคุ้มที่จะพิมพ์เป็นเล่มหน่อย
อื้ม... ว่างๆออกแบบปกไว้หน่อยน่าจะดี