ออฟฟิซที่บ้าน

ผมคิดว่าทำไมเราจะต้องไปเช่าที่ตามตึกต่างๆมาเป็นออฟฟิซด้วยน้า
ผมมองว่า ทำไมเราต้องใส่เสื้อแขนยาว ขายาว หรือกระโปรง ไปทำงานกันด้วยนะ อากาศเมืองไทยร้อนจะตาย
ผมอยากให้ชุดทำงานเป็นชุดอยู่บ้านสบายๆ ทำงานแล้วมีความสุข
อยู่บ้านก็ไม่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศ ไม่ต้องไปช่วยกันทำลายสิ่งแวดล้อมกับคนอื่นเขาก็ได้
ผมอยากเอาบ้านมาทำเป็นออฟฟิซจริงๆเลย พนักงานแต่ละคนทำงานกันที่บ้าน ติดต่อกันผ่านอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์ หรืออาจจะนัดเจอกันคุยกันข้างนอกบ้าง แล้วแต่ความจำเป็น ส่วนใหญ่จะอยู่กันที่บ้านของแต่ละคน นั่งทำงานของตัวเองไป รับผิดชอบตัวเอง
แล้วชีวิตก็อยู่กับบ้าน ใครมีลูกก็เลี้ยงลูกไปด้วยได้ อาทิตย์นึงอาจจะนัดกันไปที่บ้านใครคนใดคนนึง เพื่อประชุมและสังสรรค์กันไปในตัว
ไม่ต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนรถติด กลับก็มืดค่ำหลังรถหายติดแล้ว
ไม่ต้องออกไปเดินหาอะไรกินแถวออฟฟิซ ตอนอากาศร้อนๆ ที่มีแต่ผู้คนมากมายคอยแย่งที่นั่งกินข้าวกัน
มีเวลาว่างที่จะนั่งอ่านหนังสือ ทำงานอดิเรกที่ตัวเองชอบได้
มีเวลาที่จะอยู่กับครอบครัว มากกว่าอยู่กับงาน ซึ่งผมว่าอันนี้สำคัญที่สุดเลย

ไปอ่านเจอบทความในนิตยสารฝรั่งฉบับนึง(ขออภัยลืมจดรายละเอียดมาครับ)
เค้าพูดถึงเรื่องทำงานที่บ้านไว้เหมือนกัน ซึ่งเค้าก็บอกข้อดีและข้อเสียมาซึ่งน่าสนใจ
เค้าบอกว่าข้อเสียของการทำงานที่บ้านก็คือ เราจะขาดการออกกำลังกายที่ปกติเราจะได้ออกกำลังบ้าง เช่นวิ่งออกไปรอรถเมล์, รถไฟฟ้า หรือเดินไปที่นั่นที่นี่
และสำหรับบางคนการแยกที่ทำงานออกจากบ้านทำให้เขาสามารถแยกชีวิตออกเป็นสองส่วนได้ง่ายกว่า
แล้วถ้าเรามีออฟฟิซที่บ้าน นั่นคือเบอร์โทรศัพท์บ้านของเราอาจจะถูกรบกวนยามดึก ถ้าลูกค้ามีอะไรเร่งด่วน แต่ถ้าเป็นเบอร์ออฟฟิซ นอกเวลางานแล้วก็โทรมากวนไม่ได้

อืม... น่าคิดเหมือนกัน ...