มีความลับแล้วมีทุกข์

มาลองคิดถึงเรื่องของความลับอีกแล้ว เพราะรู้สึกมันคือตัวสร้างปัญหาที่สำคัญในชีวิตทีเดียว
เพราะพอบอกว่ามันเป็นความลับ คนที่ได้ฟังจะรู้สึกอยากรู้ขึ้นมาทันที เหมือนกับว่าการที่ได้ล่วงรู้ความลับของคนอื่นแล้วจะดี
ความลับเกิดขึ้นจากการที่เราต้องการจะปกปิดอะไรเอาไว้จากคนอื่น เป็นสิ่งที่สำคัญ ใครรู้เข้าอาจจะกลายเป็นเรื่องขึ้นมาได้
ผมรู้สึกว่าการที่เราต้องมีอะไรที่ต้องปกปิดนั้นมันเหมือนเราพยายามซ่อนสิ่งที่เราทำผิดเอาไว้ ยิ่งมีความผิดพลาดมากๆก็ยิ่งไม่อยากให้ใครรู้เลยเกิดเป็นความลับขึ้นมา ยิ่งเก็บไว้นานวันความสำคัญของมันในการปกปิดก็มากขึ้น ก็ยิ่งทำให้เกิดความทุกข์เพราะว่าต้องพยายามซ่อนมันเอาไว้ ต้องไม่ให้ใครรู้เป็นอันขาด ไม่งั้นสิ่งที่เราทำมาทั้งหมด ภาพลักษณ์ต่างๆของเราอาจจะสูญสลายไปในทันที
เหมือนกับว่าความลับเกิดจากการยึดติดในรูปลักษณ์ภายนอก สิ่งของ ทรัพย์สินเงินทอง ชื่อเสียง เกียรติยศ วงศ์ตระกูล
เช่นถ้าเราเป็นคนสะดือไม่สวย แล้วเรารู้สึกว่าเราสะดือสวยสู้คนอื่นไม่ได้ เราไม่อยากให้ใครเห็น เราก็พยายามปิดบังซ่อนเร้น ไม่ให้ใครรู้ใครเห็น ต้องสูญเสียโอกาสในความสนุกสนานต่างๆมากมาย
แต่ในความเป็นจริงแล้วสะดือเราเลือกไม่ได้ มันเกิดมาเป็นแบบนี้ และสะดือสวยก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตมีความสุขขึ้น ใจของเราเองต่างหากที่จะสุขหรือจะทุกข์
สิ่งของเงินทอง ยศถาบรรดาศักดิ์ ชื่อเสียง ล้วนเป็นสิ่งที่จิตเราไปปรุงแต่งมันขึ้นมา ถูกภาพที่สังคมสร้างขึ้นทำให้เชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นมันสำคัญกับชีวิต
จนคนเราต้องสร้างเกราะขึ้นมาป้องกัน นั่นคือหน้ากากเพื่อมาปกปิดสิ่งที่แตกต่างไปจากภาพของชีวิตที่สมบูรณ์แบบดังที่กระแสสังคมสร้างขึ้นมา
แล้วเราก็ต้องพยายามลบล้างข้อแตกต่างเหล่านั้นออกไป ด้วยวิธีการต่างๆที่ต้องแลกมาด้วยเงินทองอันมากมาย เพื่อให้ได้มาซึ่งมโนภาพที่เราอยากจะเป็น อยากจะมี
แล้วมันก็เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัยซะด้วย ไม่มีทางที่เราจะไปตามมันได้ตลอดชีวิต