และแล้ว thesis ของผมก็ยังไม่เสร็จ

ใครเคยอ่านเรื่องของผมตอนแรกๆที่เขียน จะมีเรื่องของการทำ thesis บอกเอาไว้ด้วย
ตอนนั้นที่เริ่มเขียนคือปลายควอเตอร์ที่แล้ว (ที่นี่เค้าเรียนเป็นแบบควอเตอร์ ปีนึงมี 4 ควอเตอร์) แต่แล้วก็ไม่เสร็จครับ
จนมาปลายควอเตอร์นี้ก็ยังคงเหมือนเดิมคือไม่เสร็จครับ
แผนการที่วางเอาไว้ไม่เป็นไปตามที่คิดเอาซะเลย คงโทษใครไม่ได้ครับ งานนี้ตัวเองรับเต็มๆ
ถ้าจะมาวิเคราะห์หาความล่าช้า คงมีเหตุมาจาก

1. ความขี้เกียจ
อันนี้เป็นเหตุผลหลักๆเลยทีเดียว สาเหตุของความขี้เกียจคงมาจากความไม่มั่นใจในการทำงาน เพราะนี่มันเป็นงานอนิเมชั่นเป็นเรื่องเป็นราวเป็นครั้งแรกเลย แล้วดันจะทำเป็นงาน thesis อีกแน่ะ ความไม่มั่นใจมันเลยเกิดขึ้น เพราะคิดว่ายังไงก็ทำออกมาได้ไม่ดี มันเลยพลอยไม่อยากทำไปซะอย่างงั้น แต่ล่าสุดเอางานไปให้อาจารย์ดู เค้าก็ว่ามันก็โอเคนะ แต่ให้ตายสิ ดูยังไงมันก็คือหุ่นยนต์ ขยับไม่ได้เป็นธรรมชาติเอาซะเลย เพราะว่าเราเป็นคนเซ็ตพวกข้อต่อและการขยับของตัวโมเดลเองทั้งหมด เทคนิคต่างๆไม่มี ขยับกันด้วย joint กันเลย มันเลยออกมาไม่ดี แต่นี่แหละที่เราต้องเอามาหาทางแก้ไข

2. สมาธิต่ำมาก
จุดนี้ก็เป็นเรื่องของความที่ผมเป็นคนที่มีความสนใจในเรื่องอื่นๆเยอะ ชอบทำนู่นทำนี่ คือพอเจออะไรน่าสนใจ หรือนึกอะไรออก ก็จะไปทำอย่างนั้นเลย แล้วก็จะละเลยสิ่งที่ทำอยู่ก่อนหน้านั้นไปเลย แล้วเป็นคนชอบทำเว็บ ชอบเล่นเว็บบอร์ด และชอบหาของลดราคา
ดังนั้นพอเข้าไปอ่านเว็บบอร์ดต่างๆเพื่อแก้เบื่อ ก็จะไปเจอเรื่องนู้นเรื่องนี้ที่น่าสนใจมากมายที่คนนู้นคนนี้มาโพสต์ไว้ ซึ่งมันเป็นประโยชน์มากเลยนะ แต่ผมไม่ควรไปสนใจมันในเวลานี้เท่านั้นเอง แต่ผมก็ห้ามกิเลสในตัวเองไม่ได้สักที
้
3. ไม่ชอบการอนิเมท
สิ่งนี้เป็นเรื่องที่ผมไม่ชอบทำ แต่ต้องมาทำ มันเลยเกิดความเบื่อหน่ายขึ้นทันที อันนี้คงช่วยอะไรไม่ได้ เลือกที่จะทำแบบนี้เองนี่หว่า(เพราะตอนเลือกหัวข้อที่จะทำ ไม่รู้จะทำอะไรดี เลยเลือกทำไอ้นี่แหละ)

4. ไปรับงานช่วยพี่คนนึงเค้าทำโมเดล
ซึ่งกินเวลาไปช่วงนึง แต่นี่เป็นข้ออ้างมากกว่านะ เพราะถ้าขยันทำจริงๆมันก็ไม่กินเวลามากนัก เพราะนี่เป็นสิ่งที่เราถนัดที่สุดแล้ว แต่ที่ไปช่วยพี่เค้าทำเพราะว่างานมันเป็นเรื่องถนัดของเรา และมันได้ตังอีกด้วย คือให้ทำแบบนี้ทุกวันยังดีกว่ามานั่งอนิเมทเลยอ่ะ

เมื่อลองมองดูความผิดพลาดต่างๆแล้ว ก็เลยมองหาทางแก้ เพราะไม่อยากจะทำไปทั้งชาติ จึงจะลองตัดสิ่งที่เป็นการสร้างกิเลสออก นั่นคือการท่องเว็บบอร์ด
จริงๆเป็นเรื่องหลักๆของการเล่นเน็ตของผมเลยนะนั่น แต่นั่นแหละ มันทำให้ผมว่อกแว่กที่สุดแล้ว
เว็บบอร์ดต่างๆที่เป็นคนทำก็คงต้องปล่อยมันไม่สนใจ เลิกเข้า คงจะทำให้เสียอะไรหลายๆอย่างไปบ้าง แต่มันก็คงคุ้มถ้ามันจะทำให้เวลาในการว่อกแว่กของผมกลับคืนมา
ผมคงไม่ตายหรอกน่า ถ้าจะไม่เข้าเว็บเหล่านั้น อดกินเนื้อสัตว์ยังอยู่ได้สบาย แล้วนี่จะไปยากอะไรใช่ไหม

แต่สิ่งที่สำคัญผมว่ามันเป็นเรื่องของการมีสมาธิกับงาน ตั้งใจทำงาน ผมหวังว่าคราวนี้คงเป็นการเขียน blog เกี่ยวกับเรื่องความขี้เกียจในการทำ thesis ของผมซะทีนะ

แล้วเจอกันอีกทีเมื่องานผมเสร็จครับ
(แต่ผมอาจจะมา่อัพเดท blog เป็นบางครั้งคราวครับ แต่คงไม่บ่อยเหมือนแต่ก่อนละ)