วันนี้ไปเตะบอลหลังจากที่ได้ไปงานรับปริญญาของเพื่อนๆที่ SCAD แล้วก็ไปนั่งกินอาหารกันที่ร้าน Denny's
ตอนเย็นก็เลยชวนเพื่อนๆคนไทยออกไปเตะบอลกัน
เ ป็นการเตะบอลอีกครั้งของผมในรอบกว่า 2 ปีเลยทีเดียว คราวก่อนจำได้ว่าเคยเตะทีนึงมั๊งที่ชายหาด งาน Sand Art Festival คราวนั้นก็เหนื่อยแทบตายเลยครับ
แต่คราวนี้ก็ไม่ต่างกัน คราวก่อนเล่นบนทรายเท้าเปล่า กลับมาได้แผลพุพองติดมาด้วยเลย
ค ราวนี้ที่ไปเล่นกันก็มีคนไทย 6 คน แล้วไปเจอกับเพื่อนเกาหลี(หรือจีนหว่า)ก็เลยชวนเค้าแข่งทีมกัน เพราะว่าเค้ามีบอลที่ลมไม่แฟ่บเหมือนของเรา อิอิ
คนไทยมี ผม, ปลา, พี่กริช, จอร์จ, มด และ แ๊ก๊บ ส่วนเพื่อนอีกสองคนชื่อ Jason กะอะไรนะ ลืม.. อะไร พังๆนี่แหละ
ก็แบ่งทีมกันข้างละ 4 คน เล่นแบบโกลหนูครับ เอาง่ายๆเข้าว่า สนุกเหลือเชื่อจริงๆ เล่นไปก็หอบแฮ่กๆเลยอ่ะนะ
แต่ว่ามันสนุกมากๆ คงเพราะไม่ได้เล่นมานานมากแล้ว
จ ริงๆการเตะบอลนี่เป็นกีฬาที่ผมชอบอีกอย่างนึงนะ ทั้งชอบดูและชอบเล่น สมัยอยู่มัธยมที่สาธิตประสานมิตรช่วงมัธยมต้นนี่เล่นกันแทบทุกพัก จำได้ว่าเค้าจะมีสนามเทนนิสอยู่ในโรงเรียนหนึ่งคอร์ท มันก็จะถูกแบ่งครึ่งออกมา แล้วเล่นบอลกันสองสนาม มันสนุกมากๆ ตอนนั้นเตะบอลพลาสติกกัน เตะกันจนลูกแตกเลยก็มี แล้วมันสนุกตรงที่มันจะไม่มีการที่ลูกออกนอกสนาม เพราะมันถูกล้อมเอาไว้ด้วยตาข่ายลวด พอบอลไปโดนมันก็เด้งนิดๆกลับมา
จ นตอนหลังอาจารย์เค้าถึงขนาดมีการจัดการแข่งขันบอลพลาสติกกันขึ้นมาในโรงเรี ยนเลยนะ ทีมละ 5 คนหรือไงเนี่ย แต่เล่นกันเต็มสนามเลย แล้วมีแบ่งเป็นสาย ผมกับเพื่อนๆก็ไปร่วมกะเค้าด้วย แต่ก็แพ้ตั้งแต่รอบแรกๆ แต่จำได้ว่ามันสนุกมากๆ รู้สึกว่าอาจารย์เค้าจะเอากระดาษมายัดในลูกบอลพลาสติกไว้ด้วยนะ ไม่ให้ลูกมันเด้งมากนัก
ตอน ม.ต้น ช่วงแรกบ้าปิงปองกัน ผมนี่ก็ชอบอีกแหละ แม้จะไม่ได้เก่งอะไรมากมาย แต่ก็สนุกกับมันสุดๆ
แ ล้วโชคดีอย่างมากที่ตอนเข้าทำงานที่ catcha.co.th เจ้านายผม พี่ฮ้วง (คุณฉัตรชัย คุณปิติลักษณ์) แกก็ชอบตีปิงปองเหมือนกัน ก็เลยยกโต๊ะปิงปองมาไว้ในออฟฟิศ โอ้วแม่เจ้า สุดๆครับ พี่ฮ้วงนี่เค้าจะถนัดมือซ้ายนะ ตีกับพี่แกนี่ยากมากๆ เพราะลูกมันจะมาคนละทางกับคนถนัดขวา พี่ฮ้วงนี่เก่งปิงปองมากๆครับ ผมเอาชนะพี่แกได้น้อยครั้งมากๆ
มีพี่แจ๊คอีกคนเพื่อนพี่ฮ้วงแบบญาติๆกัน นี่ก็เล่นเก่ง ผมว่าสูสีกับผมนะ (อิอิ ขอยอตัวเองหน่อยนะ) เล่นกับพี่แกแล้วจะมันมากๆ เพราะพี่แกจะตบกระจายครับ ผมก็จะพยายามรับกลับไป แล้วพี่แกก็จะตบกลับมาอีก โอ้ย สนุกสุดยอด คิดแล้วอยากกลับไปตบกันอีกจังเลยครับ
เอ้า มาต่อ...
แต่พอตอนมัธยมปลายก็มาเห่อเล่นบาสเก็ตบอลกัน ถ้าคุณเกิดไล่ๆกับผมก็คงพอจะนึกออก ถึงการ์ตูนเรื่อง Slam Dunk ที่มันฮิตซะจนทำให้เด็กวัยรุ่นที่ได้อ่าน ต้องเกิดอารมณ์อยากจะเล่นบาสฯกันขึ้นมาทันที
แต่ผมเองไม่ได้อ่านหรอกนะ ก็ไม่รู้ทำไม คงเพราะชอบแบบดราก้อนบอลล์มากกว่าหล่ะมั๊ง
ผ มอยากเล่นบาสฯเพราะว่ามันเป็นกีฬาที่ใช้ความแม่นยำในการชู้ตลูกให้ลงในห่วง แล้วเวลาที่ลูกมันผ่านห่วงโดยที่มันไม่แตะห่วงเลยนะ (หรือที่เรียกว่า "ซวบ") มันเป็นอะไรที่เท่ห์มากๆ ผมเลยชอบที่จะชู้ตจากนอกเส้นหัวกะโหลก หรือยิงสามแต้มนั่นเอง เพราะมันเท่ห์มากๆหากมันลงแบบซวบ! (อ้อ อีกข้อก็คงจะเป็นเพราะผมเลย์อัพไม่เป็น เลย์อัพมันจะเป็นการที่เราวิ่งเข้าไปพอใกล้ๆห่วงก็จับจังหวะแล้วกระโดดเอาลู กไปส่งเข้าห่วง แต่ว่าผมสลับขาไม่เป็นง่ะ วิ่งเข้าไปทีไร ฟาวล์ทู้กที)
แ ล้วตอนนั้นจำได้ว่าพวกที่เล่นบาสฯกันทุกคน อยา่กจะดั๊งลงไปให้ได้ คือการจับเอาลูกบาสเก็ตบอลมาถือในมือแล้วกระโดดเอามือจับลูกบาสฯยัดลงไปในห่ วงแล้วก็โหนห่วงซักนิดนึงพอเป็นพิธี นั่นแหละคุณเอ๊ย เท่ห์สุดๆ มีเพื่อนผมที่มันสูงๆก็พอจะทำได้นะ มันสูง 185cm แน่ะ ชื่อไอ้ยาว (ฉัตรา อนันตรักษ์) เล่นบาสฯกับพี่แกทีไรนะ จะต้องโดนทิปไปซะทุกที (ทิปคือการที่ปัดบอลหลังจากที่เราชู้ตลูกออกไปแล้ว แต่ต้องไม่ใช่จังหวะที่ลูกกำลังตก)
นี่ด้วยหล่ะมั๊งที่ผมชอบยิงสามแต้ม เพราะจะไม่ค่อยโดนไอ้ยาวมันปัดเอา
แ ล้วก็มีเพื่อนผมอีกคน ชอบเล่นบาสมากๆ เค้าชื่อ ไอ้ปิ๊ (ปิติ ธรณะนิธิกุล) ไอ้ปิ๊จะเล่นบาสเก่งด้วยความขยันของมัน วิ่งตลอดเลย แล้วขยันซ้อม หาตัวไม่ยาก ส่วนมากจะอยู่ในโรงยิมฯนี่แหละ ขาพี่เค้าจะเป็นปล้องๆเลยนะ กล้ามทั้งนั้น เจอพี่แกทีไร เหงื่อจะชุ่มทู้กที
อีกคนที่ผมจะจดจำคาแ รกเตอร์ของมันได้ดีก็คือ ไอ้จั๊ว(เรียกตามชื่อเล่นของพ่อมัน ชื่อจริง คมวิทย์ เชษฐโชติศักดิ์ ลูกเจ้าของ RS อ่า.. ชื่อเล่นจริงๆอะไรหล่ะเนี่ย ลืมไปเลย)
ไอ้จั๊ว มันจะเป็นคนที่ขยันมากๆ แล้วพี่แกจะวิ่งอึดสุดยอด ทุกคนจะยกให้ในความถึกของพี่แก แล้วพี่แกจะเน้นบึ้กๆ ชอบให้ไปจับกล้าม ตัวก็ไม่สูงมากนะ แต่พี่แกกระโดดแตะห่วงบาสฯถึงเลยอ่ะ นับถือในความถึก
อ ้อ อีกคนที่อดกล่าวถึงเสียมิได้ คือพี่โจ้ของสาวๆ (อติพล ตันติวิทย์) พี่โจ้นอกจากจะพกความหล่อเหลามาละลายใจสาวแล้ว ยังเพียบพร้อมไปด้วยความเก่งทั้งด้านการเรียน และด้านกีฬา (บ้านรวยด้วย อิอิ) พี่โจ้นี่นะครับ เล่นบาสฯทีไร จะต้องมีสาวๆมาคอยชมอยู่ไม่ขาด (ตอนหลังคว้าดาวของชั้น ม.4 ไปครอบครอง)
พี่โจ้นี่ก็เล่นบาสเป็นนักกีฬาโรงเรียนเหมือนกันนะ
ช่วงหลังผมเจอพี่โจ้นี่ชวนไปทำงานเว็บ ผมว่าเป็นจุดพลิกผันจุดนึงในชีวิตผมเลยนะ
ไปๆมาๆ มาเผาเพื่อนซะแล้ว ก็สรุปเลยละกันนะครับ ว่าสนุกครับ และอยากจะเล่นอีกถ้ามีโอกาส
ผมว่ากีฬานี่เป็นอะไรที่ดีมากๆเลยนะครับ สอนหลายๆอย่าง ให้อะไรเยอะทีเดียว
ถ ้าผมแต่งงานมีครอบครัวนะ ผมจะหาพื้นที่ในบ้านวางโต๊ะปิงปอง ติดแป้นบาสฯซักอัน เล่นกันกับแฟนผม(แฟนผมนักกีฬาบาสฯทีมโรงเรียนคร้าบบ) และก็ลูกๆ คงมีความสุขสุดๆ
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น