เตะบอลในรอบ 2 ปี

วันนี้ไปเตะบอลหลังจากที่ได้ไปงานรับปริญญาของเพื่อนๆที่ SCAD แล้วก็ไปนั่งกินอาหารกันที่ร้าน Denny's
ตอนเย็นก็เลยชวนเพื่อนๆคนไทยออกไปเตะบอลกัน

เ ป็นการเตะบอลอีกครั้งของผมในรอบกว่า 2 ปีเลยทีเดียว คราวก่อนจำได้ว่าเคยเตะทีนึงมั๊งที่ชายหาด งาน Sand Art Festival คราวนั้นก็เหนื่อยแทบตายเลยครับ
แต่คราวนี้ก็ไม่ต่างกัน คราวก่อนเล่นบนทรายเท้าเปล่า กลับมาได้แผลพุพองติดมาด้วยเลย

ค ราวนี้ที่ไปเล่นกันก็มีคนไทย 6 คน แล้วไปเจอกับเพื่อนเกาหลี(หรือจีนหว่า)ก็เลยชวนเค้าแข่งทีมกัน เพราะว่าเค้ามีบอลที่ลมไม่แฟ่บเหมือนของเรา อิอิ

คนไทยมี ผม, ปลา, พี่กริช, จอร์จ, มด และ แ๊ก๊บ ส่วนเพื่อนอีกสองคนชื่อ Jason กะอะไรนะ ลืม.. อะไร พังๆนี่แหละ

ก็แบ่งทีมกันข้างละ 4 คน เล่นแบบโกลหนูครับ เอาง่ายๆเข้าว่า สนุกเหลือเชื่อจริงๆ เล่นไปก็หอบแฮ่กๆเลยอ่ะนะ
แต่ว่ามันสนุกมากๆ คงเพราะไม่ได้เล่นมานานมากแล้ว

จ ริงๆการเตะบอลนี่เป็นกีฬาที่ผมชอบอีกอย่างนึงนะ ทั้งชอบดูและชอบเล่น สมัยอยู่มัธยมที่สาธิตประสานมิตรช่วงมัธยมต้นนี่เล่นกันแทบทุกพัก จำได้ว่าเค้าจะมีสนามเทนนิสอยู่ในโรงเรียนหนึ่งคอร์ท มันก็จะถูกแบ่งครึ่งออกมา แล้วเล่นบอลกันสองสนาม มันสนุกมากๆ ตอนนั้นเตะบอลพลาสติกกัน เตะกันจนลูกแตกเลยก็มี แล้วมันสนุกตรงที่มันจะไม่มีการที่ลูกออกนอกสนาม เพราะมันถูกล้อมเอาไว้ด้วยตาข่ายลวด พอบอลไปโดนมันก็เด้งนิดๆกลับมา

จ นตอนหลังอาจารย์เค้าถึงขนาดมีการจัดการแข่งขันบอลพลาสติกกันขึ้นมาในโรงเรี ยนเลยนะ ทีมละ 5 คนหรือไงเนี่ย แต่เล่นกันเต็มสนามเลย แล้วมีแบ่งเป็นสาย ผมกับเพื่อนๆก็ไปร่วมกะเค้าด้วย แต่ก็แพ้ตั้งแต่รอบแรกๆ แต่จำได้ว่ามันสนุกมากๆ รู้สึกว่าอาจารย์เค้าจะเอากระดาษมายัดในลูกบอลพลาสติกไว้ด้วยนะ ไม่ให้ลูกมันเด้งมากนัก

ตอน ม.ต้น ช่วงแรกบ้าปิงปองกัน ผมนี่ก็ชอบอีกแหละ แม้จะไม่ได้เก่งอะไรมากมาย แต่ก็สนุกกับมันสุดๆ
แ ล้วโชคดีอย่างมากที่ตอนเข้าทำงานที่ catcha.co.th เจ้านายผม พี่ฮ้วง (คุณฉัตรชัย คุณปิติลักษณ์) แกก็ชอบตีปิงปองเหมือนกัน ก็เลยยกโต๊ะปิงปองมาไว้ในออฟฟิศ โอ้วแม่เจ้า สุดๆครับ พี่ฮ้วงนี่เค้าจะถนัดมือซ้ายนะ ตีกับพี่แกนี่ยากมากๆ เพราะลูกมันจะมาคนละทางกับคนถนัดขวา พี่ฮ้วงนี่เก่งปิงปองมากๆครับ ผมเอาชนะพี่แกได้น้อยครั้งมากๆ
มีพี่แจ๊คอีกคนเพื่อนพี่ฮ้วงแบบญาติๆกัน นี่ก็เล่นเก่ง ผมว่าสูสีกับผมนะ (อิอิ ขอยอตัวเองหน่อยนะ) เล่นกับพี่แกแล้วจะมันมากๆ เพราะพี่แกจะตบกระจายครับ ผมก็จะพยายามรับกลับไป แล้วพี่แกก็จะตบกลับมาอีก โอ้ย สนุกสุดยอด คิดแล้วอยากกลับไปตบกันอีกจังเลยครับ

เอ้า มาต่อ...
แต่พอตอนมัธยมปลายก็มาเห่อเล่นบาสเก็ตบอลกัน ถ้าคุณเกิดไล่ๆกับผมก็คงพอจะนึกออก ถึงการ์ตูนเรื่อง Slam Dunk ที่มันฮิตซะจนทำให้เด็กวัยรุ่นที่ได้อ่าน ต้องเกิดอารมณ์อยากจะเล่นบาสฯกันขึ้นมาทันที
แต่ผมเองไม่ได้อ่านหรอกนะ ก็ไม่รู้ทำไม คงเพราะชอบแบบดราก้อนบอลล์มากกว่าหล่ะมั๊ง
ผ มอยากเล่นบาสฯเพราะว่ามันเป็นกีฬาที่ใช้ความแม่นยำในการชู้ตลูกให้ลงในห่วง แล้วเวลาที่ลูกมันผ่านห่วงโดยที่มันไม่แตะห่วงเลยนะ (หรือที่เรียกว่า "ซวบ") มันเป็นอะไรที่เท่ห์มากๆ ผมเลยชอบที่จะชู้ตจากนอกเส้นหัวกะโหลก หรือยิงสามแต้มนั่นเอง เพราะมันเท่ห์มากๆหากมันลงแบบซวบ! (อ้อ อีกข้อก็คงจะเป็นเพราะผมเลย์อัพไม่เป็น เลย์อัพมันจะเป็นการที่เราวิ่งเข้าไปพอใกล้ๆห่วงก็จับจังหวะแล้วกระโดดเอาลู กไปส่งเข้าห่วง แต่ว่าผมสลับขาไม่เป็นง่ะ วิ่งเข้าไปทีไร ฟาวล์ทู้กที)

แ ล้วตอนนั้นจำได้ว่าพวกที่เล่นบาสฯกันทุกคน อยา่กจะดั๊งลงไปให้ได้ คือการจับเอาลูกบาสเก็ตบอลมาถือในมือแล้วกระโดดเอามือจับลูกบาสฯยัดลงไปในห่ วงแล้วก็โหนห่วงซักนิดนึงพอเป็นพิธี นั่นแหละคุณเอ๊ย เท่ห์สุดๆ มีเพื่อนผมที่มันสูงๆก็พอจะทำได้นะ มันสูง 185cm แน่ะ ชื่อไอ้ยาว (ฉัตรา อนันตรักษ์) เล่นบาสฯกับพี่แกทีไรนะ จะต้องโดนทิปไปซะทุกที (ทิปคือการที่ปัดบอลหลังจากที่เราชู้ตลูกออกไปแล้ว แต่ต้องไม่ใช่จังหวะที่ลูกกำลังตก)
นี่ด้วยหล่ะมั๊งที่ผมชอบยิงสามแต้ม เพราะจะไม่ค่อยโดนไอ้ยาวมันปัดเอา

แ ล้วก็มีเพื่อนผมอีกคน ชอบเล่นบาสมากๆ เค้าชื่อ ไอ้ปิ๊ (ปิติ ธรณะนิธิกุล) ไอ้ปิ๊จะเล่นบาสเก่งด้วยความขยันของมัน วิ่งตลอดเลย แล้วขยันซ้อม หาตัวไม่ยาก ส่วนมากจะอยู่ในโรงยิมฯนี่แหละ ขาพี่เค้าจะเป็นปล้องๆเลยนะ กล้ามทั้งนั้น เจอพี่แกทีไร เหงื่อจะชุ่มทู้กที

อีกคนที่ผมจะจดจำคาแ รกเตอร์ของมันได้ดีก็คือ ไอ้จั๊ว(เรียกตามชื่อเล่นของพ่อมัน ชื่อจริง คมวิทย์ เชษฐโชติศักดิ์ ลูกเจ้าของ RS อ่า.. ชื่อเล่นจริงๆอะไรหล่ะเนี่ย ลืมไปเลย)
ไอ้จั๊ว มันจะเป็นคนที่ขยันมากๆ แล้วพี่แกจะวิ่งอึดสุดยอด ทุกคนจะยกให้ในความถึกของพี่แก แล้วพี่แกจะเน้นบึ้กๆ ชอบให้ไปจับกล้าม ตัวก็ไม่สูงมากนะ แต่พี่แกกระโดดแตะห่วงบาสฯถึงเลยอ่ะ นับถือในความถึก

อ ้อ อีกคนที่อดกล่าวถึงเสียมิได้ คือพี่โจ้ของสาวๆ (อติพล ตันติวิทย์) พี่โจ้นอกจากจะพกความหล่อเหลามาละลายใจสาวแล้ว ยังเพียบพร้อมไปด้วยความเก่งทั้งด้านการเรียน และด้านกีฬา (บ้านรวยด้วย อิอิ) พี่โจ้นี่นะครับ เล่นบาสฯทีไร จะต้องมีสาวๆมาคอยชมอยู่ไม่ขาด (ตอนหลังคว้าดาวของชั้น ม.4 ไปครอบครอง)
พี่โจ้นี่ก็เล่นบาสเป็นนักกีฬาโรงเรียนเหมือนกันนะ
ช่วงหลังผมเจอพี่โจ้นี่ชวนไปทำงานเว็บ ผมว่าเป็นจุดพลิกผันจุดนึงในชีวิตผมเลยนะ

ไปๆมาๆ มาเผาเพื่อนซะแล้ว ก็สรุปเลยละกันนะครับ ว่าสนุกครับ และอยากจะเล่นอีกถ้ามีโอกาส
ผมว่ากีฬานี่เป็นอะไรที่ดีมากๆเลยนะครับ สอนหลายๆอย่าง ให้อะไรเยอะทีเดียว
ถ ้าผมแต่งงานมีครอบครัวนะ ผมจะหาพื้นที่ในบ้านวางโต๊ะปิงปอง ติดแป้นบาสฯซักอัน เล่นกันกับแฟนผม(แฟนผมนักกีฬาบาสฯทีมโรงเรียนคร้าบบ) และก็ลูกๆ คงมีความสุขสุดๆ

3DS MAX 5 ทำงานบน notebook เก่าๆได้สบายเล้ย!

พอดีเห็นเพื่อนผมเค้าไปเรียน 3DS Max 7 กับ NetDesign แล้วเอางานมาอวด เห็นแล้วน่าทึ่ง
ผมเลยอยากจะลองทดสอบดูว่าเครื่อง Notebook ตัวนี้มันจะมีประสิทธิภาพพอที่จะใช้งานมันได้ไม๊

ก่อนหน้านี้เคยเอาพวกโปรแกรม 3D แบบ Freeware มาลองทดสอบดูก็พบว่าใช้งานได้ดีครับ
ที่ลงไว้ก็มี
- ArtOfIllusion 2.0
- Anim8or
- Wings3D
- Blender3D

ตอนนั้นกะว่าจะลองเอาเจ้าเครื่องนี้ใช้งานโปรแกรมแบบไม่มีไลเซ่น
เอาไว้คราวหน้าจะมาบรรยายถึงโปรแกรมทั้ง 4 ตัวนั้นนะครับ ว่ามันมีอะไรดีกันบ้าง

หลังจากทดลองเล่นทั้ง 4 ตัวนั้นแล้ว (แบบงูๆปลาๆ) ก็เห็นว่าเจ้า Sony Z505JS ตัวนี้มันทำงาน 3D ได้ด้วยนะเนี่ย Spec ของมันไม่น่าจะรันได้เพราะแรมการ์ดจอแค่ 6MB เท่านั้นเอง(แต่สมัยก่อนที่เล่น 3DS4 น่ะ มันแรม 2MB เองนะ)
แต่เรื่องแรมกับความเร็ว CPU ไม่มีปัญหา PentiumIII 650MHz, ram 384MB, HDD 60GB
(ประสิทธิภาพของมันสูงกว่าเครื่องที่กรุงเทพของผมอีกนะเนี่ย แต่เครื่องนั้นการ์ดจอเป็น Quadro2)

วันนี้เลยไปเอา 3DS Max 5 ที่เคยมีแผ่นอยู่มาลองดูครับ ลองลงดูเป็นแบบทดลองใช้ครับ 30 วัน
ลองเปิดใช้งานดู ก็ลุ้นนะ ว่ามันจะแจ้ง error อะไรมาบ้างไหม
แต่มันก็รันไปเรื่อยๆครับ จนมันถามว่าจะใช้ระบบไหนแสดงผล ผมก็เลือก software ครับ
มันก็ใช้งานได้หล่ะครับ ว๊าวว! ทดลองสร้าง object ง่ายๆดู เพราะเล่นไม่เป็น แต่มันก็ทำได้ดีครับ
ไม่ได้มีการกระตุกอะไรแต่อย่างใด

แบบนี้สงสัยผมต้องหัดใช้เจ้า 3DS Max ไว้ซะบ้างแล้ว เผื่อฉุกเฉินขึ้นมา เจ้าตัวใหญ่มันเป็นอะไรจะได้มีเจ้าตัวเล็กไว้ใช้งานได้บ้าง

แต่ Maya นี่คงไม่ยอมให้ใช้บนเครื่องนี้แน่ๆ เพราะมัน require 3D engine มากๆเลย แต่เอ๊ะ ลองทดลองลงดูหน่อยเป็นไร อิอิ ไว้คราวหน้าครับ

วิธีแก้ Windows Media Player ดูทีวีฟังเพลงแบบ Streaming ไม่ได้

วันก่อนแฟนผมส่งเว็บ Gmember.com มาให้ลองฟังเพลงดู แต่ว่าผมดันฟังไม่ได้ซะนี่
ทีแรกคิดว่ามัน block เว็บนอก ก็เลยไม่ได้สนใจ
แล้ววันต่อมาแฟนผมก็ส่งวิธีแก้มาให้ โดน admin ของทางเว็บเค้ามาเขียนไว้ แต่ผมลองแล้วก็ไม่ได้เหมือนเดิม
ผู้เข้าชมเว็บหลายๆคนก็ไม่ได้ด้วยเหมือนกัน

แ ล้ววันนี้ตอนเช้า จะมาเปิดดูรายการ แฟนพันธุ์แท้ ทางเว็บแบบสดๆ ก็ดูไม่ได้ขึ้นมาอีก เลยรู้สึกว่ามันน่าจะมีอะไรเกี่ยวข้องกับเจ้า Windows Media Player ซะแล้วหล่ะ

ก็เลยลองเช็คดูโดยการเปิด Windows Media Player ขึ้นมาแล้วลองเปิดไฟล์จากเว็บ มันก็จะฟ้องขึ้นมาว่า
ให้เช็คดูให้แน่นะว่า ไฟล์ที่กำลังเปิดมีอยู่จริงๆ เพราะมันเปิดไม่ได้

แ ต่เอ๊ นี่มันก็ URL ปกติที่เึคยเปิดดูได้นะ ทำไมวันนี้ไม่ได้ เช็คการเปิดเว็บต่างๆก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่แค่ Windows Media Player มันฟังเพลงหรือดูทีวีออนไลน์ไม่ได้เลย

" Windows Media Player cannot play the file. If the file is located on the Internet, connect to the Internet. If the file is located a removable storage card, insert the storage card. "

ก็เลย copy เอาเจ้าข้อความที่มันแจ้ง error ไปถาม google ครับ
ก็เลยได้คำตอบมาว่า

---

http://forums.afterdawn.com/thread_view.cfm/187103


ในนั้นเค้าจะบอกให้เราลองเข้าไปที่

Windows Media Player > Tools >Options >Networks

แล้วติ๊กตรงช่อง use ports 7000-7007 ...
แล้วก็กด OK ออกมาครับ

จากนั้น ให้เราลองกดไปที่ แถบ Guide นะครับ (ในแถวเดียวกับ Now Playing, Library, .... )
มันน่าจะฟ้องว่าไม่ได้ แต่จะมี link ให้กดตรงด้านล่างๆ เราก็กดเข้าไปครับ แล้วมันจะ connect ไปสู่หน้า Windowsmedia.com ได้ครับ

จากนั้นเราก็กลับมาเปิด Gmember.com แล้วลองกดฟังเพลงดูครับ

---

แล้วมันก็หายครับ คราวนี้ก็ดูทีวีฟังเพลงกันได้ตามปกติแล้วหล่ะครับ

ใครมีปัญหาลองๆแก้กันดูนะครับ

ทดลองลดพุงด้วยการแขม่ว

วันก่อนเห็นเค้าสัมภาษณ์คนไทยที่ทำเว็บ blog exteen.com ว่า blog มันคืออะไร เค้าบอกว่า blog มันเป็นการอัพเดทเรื่องราวที่อยู่ในความสนใจของคนๆนั้น ส่วนมากจะระบุชัดเจนไปเลยว่าเป็น blog เกี่ยวกับอะไร

ผมก็เลยมานั่งคิดว่า เอ... blog เรานี่มันสะเปะสะปะจังเลยโนะ เห็นทีจะต้องจัดให้มันเข้าร่องเข้ารอยกะเค้าซะหน่อยละ

เลยมานั่งคิดต่อไปว่า แล้วความสนใจส่วนใหญ่ของผมมันอยู่ที่อะไร เรื่องราวส่วนใหญ่ที่ผมเคยเขียนลงไปบน blog แห่งนี้นั้น ส่วนมากเป็นเรื่องของการทดลองทำอะไรบางอย่าง คืออยากรู้ก็เลยลองทำดู ผลจะออกเป็นยังไงก็ไม่รู้ ผมเลยตัดสินใจแล้วว่าจะมีจุดมุ่งหมายในการเขียนเป็นเรื่องเกี่ยวกับการทดลอง ต่างๆของผม

มันก็คงจะเป็นเรื่องของคอมพิวเตอร์ซะเป็นส่วนใหญ่ เรื่องของโปรแกรมบ้าง อินเตอร์เน็ตบ้าง อาจจะมีเรื่องของชีวิตความเป็นอยู่เข้ามาแทรกแก้เลี่ยน

เอ้า วันนี้มาว่ากันถึงเรื่องของการทดลองลดพุงครับ

ทำไมต้องทดลองลดพุงกันด้วย?
เพราะว่าผมพุงใหญ่น่ะสิครับ กางเกงที่เคยใส่ได้ก็เริ่มจะใส่ไม่ได้กันไปหลายตัวแล้ว บางตัวที่เคยหลวมมันก็มาใส่ได้พอดี แบบนี้ไม่ดีแน่ ขืนปล่อยทิ้งเอาไว้มีหวังได้อ้วนเป็นตุ่ม

ผมเคยพยายามทดลองลดพุงด้วยการ sit-up มาพักนึง แบบนึกได้ก็ไปทำ ทำครั้งละ 30-40 ครั้ง แต่ก็ไม่เห็นจะเกิดผลเท่าไหร่เลย
จำได้ว่าเคยมีคนบอกว่าเค้าลดพุงด้วยการแขม่วหน้าท้อง หรือเกร็งพุงนั่นเอง ผมว่ามันก็น่าสนใจนะ ไม่ต้องลงทุนอะไร แค่พยายามเตือนสติตัวเอง ทุกครั้งที่นึกได้ก็ให้แขม่วพุงซะ

การทดลองครั้งนี้คงจะมีไปเรื่อยๆครับ จนกว่าผมจะเห็นผลถึงความน่าพอใจของการทดลองนี้ แล้วจะมาเขียนบอกอีกทีนึงครับ

จอ Sony นี่ดีจริงๆ

วันนี้พอดีไปดูราคาพวกอุปกรณ์คอมพิวเตอร์เล่นๆ ที่ byxtreme.com
ก็ดูไปเล่นๆ ไปกดดูพวกจอ กะจะดูว่าเดี๋ยวนี้จอที่ไทยมันราคาเท่าไหร่ ไม่แน่เผื่อถ้าที่นี่มันถูกกว่ามากๆอาจจะซื้อกลับไรแบบนี้
เดี๋ยวนี้จอ CRT ราคาน่าใจหายมาก 17 นิ้ว 3,000-4,000 บาทก็ได้แล้ว จำได้เลยว่า ซื้อจอ sony มาตอนนั้น ที่พันธุ์ทิพย์ 15 นิ้ว ตั้ง 10,500 บาทแน่ะ อ้อนพ่อแทบแย่ แต่นับว่าคุ้มค่านะ เพราะตอนกลับไทยไปก็ใช้มันอยู่ตลอด คมชัดแล้วมันค่อนข้างแบน(ตอนนั้นจอแบนยังแพงมาก) dot pitch แค่ 0.24 เองมั๊ง(ยิ่งเล็กยิ่งดี)
แล้วมันรับความละเอียดได้สูงด้วยนะ เพราะจอ 17 นิ้วบางรุ่นก็ใช่ว่าจะดี ต้องดูองค์ประกอบหลายๆอย่าง
เรื่องความละเอียดสูงสุดที่จอรับได้ เช่น 1600 x 1200 แต่เช็คให้ดีเพราะว่าหลายรุ่นอาจจะเปิดได้สูงจริง แต่ refresh rate แค่ 60Hz แบบนี้ใช้ไปตาบอดเอาง่ายๆ
แต่ถ้าจอ 17-19 นิ้ว เปิดแค่ 1280 x 1024 ก็พอแล้ว ไม่งั้นอ่านตัวหนังสือแล้วต้องเพ่ง

พาอ้อมไปซะไกลเลย เอ้ากลับเข้าเรื่องดีกว่า พอดีว่าดูจอแล้วมันบอกรายละเอียดด้วยว่าเปิดได้สูงสุดได้แค่ไหน เจอตัวเลข 2048 x 1536 แล้วตกใจ ว่าทำไมมันละเอียดนักฟระ
ก็เลยนึกเอะใจ คลับคล้ายคลับคลาว่าจอเราก็ทำได้ งั้นไปลองกันเลย...

เอ้อเหอ ได้จริงๆแฮะั ปรับได้สูงสุด 2048 x 1536 ที่ 60Hz ละเอียดมาก แต่ก็กระพริบจนทรมานเลย เลยต้องปรับกลับไปเป็น 1600 x 1200 ที่ 85Hz เหมือนเดิม
อ้อ ลืมบอกไปจอของผมเป็น Sony รุ่น G500 21นิ้ว ครับ รุ่นเก่ากึ๊กเลย ซื้อมาจาก eBay (อีกแล้ว) ซื้อมาสองปีแล้วนะ ยังใช้ได้ดีอยู่เลย เปิดแทบไม่เคยปิด แต่ช่วงหลังๆชักจะมีเส้นๆขึ้นมาละ ถ้าตรงไหนมืดๆจะเห็น แต่ไม่หนักหนาอะไรก็เลยทนใช้ต่อไป จำได้ว่าซื้่อมาราวๆ $250 หรือราวๆ 10,000 บาท ใช้มานานระดับนี้ก็คุ้มแล้วนะ แต่มันมีปัญหาเรื่องของสีนิดหน่อย ก็ไม่เป็นไรอีกแหละ เพราะเราชอบทำแต่ Modeling เรื่องสีไม่ค่อยมีผล
แต่เคยไปเจอบทความเรื่องการซ่อมจอรุ่นนี้ด้วย ให้มันกลับมาเข้มเหมือนเดิม กะว่าเรียนจบจะลองซ่้อมดู
ไว้ซ่อมเมื่อไหร่จะมาเขียนเล่าอีกเช่นเคยครับ

เขียนสะเปะสะปะยังไงไม่รู้ สงสัยจะง่วง เอาเป็นว่า ซื้อจอคอมพ์อันใหม่ อย่าลืมมอง Sony ไว้เป็นตัวเลือกด้วยละกันนะครับ (หรือยี่ห้ออื่นที่ใช้หลอดภาพของ Sony ก็คงดีเหมือนกัน)