ปลูกต้นไม้ในกระถางกับการใช้ชีวิต

วันก่อนอ่านหนังสือปราชญ์เดินดิน : วิถีคนกล้า ท้าเปลี่ยนโลก ซึ่งมีบทนึงซึ่งมีคุณนฤทธิ์ คำธิศรี ที่ทำเกษตรแบบสบายๆ ที่ให้ต้นไม้เติบโตด้วยตัวเอง ให้มันหากินด้วยตัวมันเอง เราแค่ใส่ปุ๋ยรดน้ำนิดหน่อย ไม่ต้องใส่ใจกับมันมากมายนัก

ผมก็เลยมามองต้นไม้รอบๆ บ้านของผม ที่ส่วนใหญ่จะใส่อยู่ในกระถาง รากไม่สามารถจะชอนไชไปหาสารอาหารใต้ดินได้เอง มันก็อาจจะเหมือนๆ กับการที่พ่อแม่เลี้ยงลูกให้อยู่ในกรอบมากเกินไป ลูกจะเติบโตได้ก็เพราะสารอาหารที่พ่อแม่จะใส่ลงไปให้เท่านั้น จริงอยู่ที่พ่อแม่ก็จะใส่แต่สิ่งดีดีลงไปให้กับลูก หวังให้ลูกเติบโตขึ้นอย่างสวยงามตามที่ตัวเองต้องการ ถ้าวันใดที่พ่อแม่ไม่ได้มีโอกาสใส่ปุ๋ยรดน้ำแล้ว ก็มีโอกาสที่ลูกจะไม่มีโอกาสเจริญเติบโต หรืออาจจะต้องตายลงไปทีเดียวถ้าไม่แข็งแกร่งพอ

มองต้นไม้ในกระถางแล้วก็อยากเอาพวกมันลงไปใส่ในดินเหมือนกันแฮะ ^ ^