รถของข้าใครอย่าแตะ

ดูรายการที่เค้าเอาคนที่มีปัญหากันมาขึ้นศาลโดยมีผู้พิพากษาคอยให้การตัดสิน
ทั้งสองฝ่ายต่างก็ไม่ยอมกัน ทั้งคู่ก็บอกว่าอีกฝ่ายพูดไม่จริง ทั้งๆที่เรื่องมันก็แค่เปิดประตูมาโดนรถอีกคันนึงเป็นรอย เถียงกันแทบเป็นแทบตาย
หลังจากที่ผมเริ่มได้คิดแล้วว่าอะไรๆก็ไม่ใช่ของเรา ผมเลยมองเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องตลกไปเลย ทำไมเราจะต้องมาเสียเวลาขึ้นโรงขึ้นศาล มาเสียอารมณ์ ทำให้จิตใจใฝ่ไปในทางไม่ดี
ทั้งๆที่รถเราวันนึงมันก็ต้องพังลงไป ไม่มีอะไรยั่งยืนอยู่ได้ตลอดกาล
ทำไมเราไม่มองว่าดีแค่ไหนแล้วที่รถพัง ไม่ใช่ตัวเราที่บาดเจ็บ เราไม่เจ็บไม่ป่วย วันนึงถ้าเราขยันทำงานเก็บเงิน เราก็มีเงินซื้อรถใหม่ได้อีกเรื่อยๆ
เรามัวแต่ไปยึดไปติดกับสิ่งของว่ามันเป็นของเรา ต้องอยู่กับเรา ห้ามพังห้ามเสีย ห้ามไม่ให้ใครมาทำมันพัง
ทั้งๆที่วันนึงมันก็ต้องถึงเวลาที่มันพังอยู่ดี ต่อให้เราเก็บรักษามันดีแค่ไหนก็ตาม
เราสู้เอาเวลาที่จะไปหมกมุ่นกับสิ่งของที่ตายไปก็เอาไปไม่ได้ มาศึกษาหาความจริงของโลกนี้ไม่ดีกว่าหรือ