เบื่อ 3-D animation กันบ้างไหมครับ

ช่วงนี้ผมว่าผมเบื่อมันหล่ะ
ผมรู้สึกว่า 3-D animation มันกลายเป็นกระแสอย่างนึงไปแล้ว
อะไรๆก็ 3-D animation เห็นเยอะๆเข้าชักเริ่มเบื่อ
จนตอนนี้งานที่ทำค้างไว้ชักจะไม่อยากทำต่อ เพราะว่าถ้างานมันทำออกมา มันก็จะมาเป็น 3-D animation อีกหนึ่งเรื่อง ซึ่งก็มีเกลื่อนไปหมด ยิ่งสมัยนี้เทคโนโลยีพัฒนาไปมากจนทำอะไรๆก็เหมือนหรือใกล้ของจริงเข้าไปทุกข ณะ (จริงๆแล้วเพราะผมทำได้ไม่ดีเท่าเค้าอ่ะแหละ เลยต้องฉีกแนว อิอิ)
เห็นเค้าพยายามจะหนีความเป็น 3D ด้วยการเอาการ render แบบการ์ตูนมาใช้ แต่มันก็ยังดูแข็งอยู่ดีนะ
ผมว่ามันดูสมบูรณ์แบบเกินไป

แล้วกระแสของหนังฮอลลีวู้ดมันก็เป็นกระแสหลักของวงการหนังไปแล้ว ทุกคนดำเนินรอยตามกันไปหมด ด้วยความเชื่อว่าทำแบบนั้นแล้วจะเจ๋ง
ผมก็ไม่เถียงนะว่ามันเจ๋ง ก็ชอบดู ตื่นตาตื่นใจจริงๆ เทคนิคอลังการ เนี๊ยบ เหมือนจริงสุดยอด แต่มันดีจริงหรือ? เหมาะสมแล้วจริงหรือ?

ที่เกิดความรู้สึกนี้ขึ้นมาก็เพราะไปอ่านบทสัมภาษณ์ของผู้กำกับหนังเรื่อง ฟ้าทะลายโจร และ หมานคร วิศิษฏ์ ศาสนเที่ยง

มีเด็ดๆที่อ่านแล้วได้คิดก็เช่น

" ...เคยมีคำถามว่า ศิลปโมเดิร์นแบบไทย หน้าตาเป็นอย่างไร เพราะทุกวันนี้เวลาที่เราจะทำงานศิลปะให้ดูทันสมัย ไม่ว่าภาพยนตร์หรือดนตรี มักจะต้องพยายามทำให้ออกมาดูเป็นตะวันตกมากที่สุด จนแทบจะจำกัดความได้ว่า ความเป็นไทย คือ เชย และความเป็นตะวันตก คือ ทันสมัย

...ภาพยนตร์เรื่อง หมานคร ( Citizen dog ) เป็นความพยายามในการทดลองว่า ความทันสมัยแบบไทย แบบที่มาจากรากเหง้าของเราเอง ควรจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร เมื่อไหร่เราถึงจะมีสไตล์เป็นของตัวเราเองโดยไม่ต้องพึ่งพารูปแบบของตะวันตก เมื่อไหร่เราถึงจะภูมิใจในความเป็นไทยได้โดยไม่อายใคร เวลาที่เราไปยืนบนแผนที่โลกของภาพยนตร์ด้วยหน้าตาของเราเอง ไม่ต้องมีหน้าตาเหมือนภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดแบบทุกวันนี้

...เราอาจจะไม่สามารถทำสำเร็จได้ด้วยภาพยนตร์เรื่องเดียว แต่อย่างน้อยเราก็ได้เริ่มต้นทดลอง เริ่มต้นที่จะคิดค้นหารูปแบบ มันอาจจะไม่สำเร็จภายในระยะเวลาอันใกล้ แต่ถ้าคนไทยทุกคนช่วยกันคิดค้นโดยเฉพาะคนที่ทำงานด้านศิลปะ ผมเชื่อว่าเราจะสามารถสร้างสไตล์ของเราขึ้นมาเองได้ เหมือนที่ญี่ปุ่นทำสำเร็จมาแล้ว ทุกวันนี้ญี่ปุ่นมีสไตล์โมเดิร์นที่เป็นของตัวเอง และกำลังแผ่อิทธิพลไปสู่ตะวันตกอย่างน่าภาคภูมิใจ

...ผมเชื่อว่าคนไทยทำได้ ถ้าทุกคนช่วยกันคิด และเอาจริงกับมัน "

ผมว่าโดนมากคือ ถ้าเราเดินตามสูตรสำเร็จแบบฮอลลีวู้ดเราก็เป็นแค่ผู้ตาม แล้วเราก็จะถูกวัฒนธรรมแบบตะวันตกกลืนเอาความเป็นตัวเราเข้าไป สุดท้ายอะไรไทยๆมันก็หายไป

อ่านวิจารณ์หนังเรื่อง เฉิ่ม โดยคุณยัติภังค์

"เฉิ่ม... ผลงานกำกับเรื่องที่สองของ คงเดช จาตุรันต์รัศมี ก็ชวนให้นึกถึงตัวเอกใน Taxi Driver เพียงแต่มาในอีกบุคลิก สมบัติ ดีพร้อม(เพชรทาย วงศ์คำเหลา - หม่ำ จ๊กมก) ตัวเอกในเรื่องนี้เป็นคนขับแท๊กซี่ที่ยังพิสมัยในบทเพลงลูกกรุงของสุนทราภรณ ์ จากรายการวิทยุสถานี เอ.เอ็ม. และฟังละครวิทยุ อย่างไม่สนใจต่อความเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย อีกทั้งยังฟังต่อในห้องพักด้วยวิทยุทรานซิสเตอร์ รวมถึงนิยมข้าวของเครื่องใช้ที่พ้นความนิยมไปแล้ว "

ผมรู้สึกว่าเราไม่เห็นจะต้องไปบ้าตามพว กตะวันตก บ้าเทคโนโลยีบ้าๆบอๆ ที่มันเกิดขึ้นบนโลกนี้ทุกวันๆก็มีชีวิตอยู่ได้นี่ เพียงแต่เรารู้จักที่จะหยิบรู้จักเลือกมาใช้ให้เข้ากับชีวิตความเป็นอยู่ของ เรามันก็พอแล้ว
การจะไปบ้าตามเทคโนโลยีใหม่ๆ โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ๆ ที่มีความสามารถล้านเจ็ดอย่าง แต่ใช้แค่โทรออกกับรับสาย ดูเหมือนเราถูกกระแสสังคมยุคเศรษฐกิจเข้าครอบงำจนไม่สามารถที่จะกลับมามองคว ามเป็นจริงได้ซะแล้ว

อยากให้ลองไปฟังการสนทนาธรรมที่ลิ้งค์นี้ด้วยครับ
'หลวงปู่พุทธะอิสระ' ชี้ชาวพุทธงมงายคือสัญญาณหายนะของสังคมปัญญา

ได้ข้อคิดหลายๆอย่างที่น่าสนใจ เมื่อก่อนผมก็คิดนะว่าพระเนี่ย จะไหวหรือศึกษาแต่คำสอนของพระพุทธเจ้า
แล้วจะฉลาดได้อย่างไร แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนความคิดละ เพราะมันเป็นเหมือนการศึกษาของพระจะเป็นเรื่องที่จำเป็นกับชีวิตเสียมากกว่า ความรู้ที่เราร่ำเรียนกันมาหลายเท่านัก
เรียนสูงแค่ไหนถ้าไม่รู้จักหลักธรรมะที่จะเอามาควบคุมจิตใจ ก็คงไม่สามารถมีความสุขที่แท้จริงได้แน่



ตอนนี้เลยอยากหาอะไรใหม่ๆที่ไม่ใช่ที่เคยเห็นจากสูตรสำเร็จต่างๆ ความงาม ความเจ๋งที่เคยเห็นจนชินตา
มองหาอะไรเก่าๆ แต่ไม่ใช่ลายไทยแน่ๆ ผมว่ามันเป็นอะไรที่ไทยนะ แต่ง่ายเกินไปถ้าจะเอามาใช้ตรงๆ
ตอนนี้อยากทำงานเป็น 2D ซะแล้วหล่ะ ว่าแต่ มันจะกินเวลานานแค่ไหนฟระ.. ว่าแล้วเริ่มลุยเลยดีก่า

ความงาม ความเจ๋ง ไม่ได้มีกฏตายตัวนี่นา...เนอะ