ความสุขของชีวิตอยู่ที่ไหน

http://www.watkoh.com/data/thitinat/

ความสุขของชีวิตอยู่ที่ไหน?

เคยตั้งคำถามแบบนี้กับตัวเองไหมครับ

ผมเองถามตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่าเราเกิดมาเพื่อทำอะไร? ผมเองก็ยังหาคำตอบให้กับคำถามนี้ไม่ได้

ผมรู้แต่ว่าอยากให้ตัวเองมีความสุข อยากสบาย แล้วความสุขของชีวิตอยู่ที่ไหนกันนะ?

รวย? มีบ้านหลังใหญ่? มีรถคันแพงนับสิบ? มีข้าทาสบริวาร?

ได้ฟังการสัมภาษณ์ของคุณ ฐิตินาถ ณ พัทลุง ในรายการเจาะใจ ตอนนึง ใจความว่า
ค ุณอ้อย(ชื่อเล่นคุณฐิตินาถ)เคยซื้อรถเบนซ์ได้ตอนอายุ 22 ปี ด้วยเงินของตัวเอง มันเป็นรถที่คุณอ้อยอยากได้มาก แต่พอคุณอ้อยเค้าซื้อมันแล้ว ความอยากได้มันหายไปเลย เค้าบอกว่ามันหมดลงตรงนั้นทันที

นั่นแสดงให้เห็นว่า ความรวยของเราคงไม่ได้ทำให้เรามีความสุข

ผ มกลับมามองตัวเองบ้าง ผมอยากได้ อยากมี เยอะมาก อยากจะมีรถโมเดลสวยๆ อยากจะมีคอมพิวเตอร์ อยากจะมีของเล่นต่างๆ แต่หลังจากที่ผมซื้อมันมาได้แล้ว มันจบ คือความสวยงามของมันพอมาถึงมือผมจริงๆแล้ว เพียงชั่วเวลาหนึ่งความรู้สึกปลาบปลื้มอยากจะได้ อยากจะมี มันหมดลงไป
ปัจจุบันมันก็ถูกเก็บอยู่แต่ในกล่อง รอวันที่จะเอามาหยิบขึ้นมาดู มาชม ซึ่งก็นานน้าน ทีนึง

ความสุขของผมเพียงชั่ววูบที่ได้ครอบครองมันก็คงเป็นความสุขที่ไม่แท้อย่างงั้นน่ะสิ

ผ มเริ่มมองสิ่งต่างๆรอบตัว แล้ววิเคราะห์ไปทีละอย่าง พบว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมพยายามหาซื้อมันมาเพียงเพื่อความสุขชั่วครู่ที่ไม ่ถาวรเท่านั้นเอง

ตอนนี้ผมคิดที่จะขายของที่ผมสู้อุตส่าห์เฝ้ารอคอยเพื่อที่จะให้ได้มันมาครอบครองออกไปละครับ
ผมรู้สึกว่า การที่มีมันไว้ในครอบครองมากๆอย่างนี้ ทำให้ผมเกิดความทุกข์

ผ มจะต้องขนย้ายมันกลับเมืองไทยน่ะครับ มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆที่จะขนรถเหล็กพร้อมกล่องขนาด 1:18 จำนวนมากกว่า 20 คัน กลับไทย มันต้องใช้กล่องที่ใหญ่มากครับ และหลายกล่องด้วยสิ

ผมอาจจะเก็บมันไว้่บางคัน แต่คงไม่ทั้งหมด

ผ มนึกย้อนกลับไปถึงวันที่ผมอยู่ในวัยเรียน ตอนนั้นผมไม่มีรายได้อะไร(ยังกะตอนนี้มีงั้นน่ะ) ผมไปที่ห้างเซ็นทรัลทุกครั้ง ผมต้องไปยืนดูรถเหล็กที่เค้าจัดโชว์เอาไว้สวยงามทุกครั้ง และครั้งละนานๆ
ผ มมีความสุขมากๆที่ได้ทำแบบนั้น แต่หลังจากที่ผมสามารถซื้อพวกมันมาเก็บเอาไว้ที่บ้าน เป็นสมบัติส่วนตัวได้แล้ว มันกลับไม่ได้ความสุขแบบนั้นอีก แล้วผมยังจะต้องหาที่เก็บพวกมันเพื่อไม่ให้มันมีฝุ่นมาจับ จะโชว์ก็ไม่กล้าเอาจากกล่องกลัวมันจะบุบ กลัวมันจะเสีย มันทุกข์ไปซะทุกอย่าง
แบบนี้ผมน่าจะเก็บมันเอาไว้ไหมนะ?

ยังมีอีก หลายประเด็นที่คุณอ้อยเค้าพูดเอาไว้ในเว็บนั้นครับ เป็นประเด็นที่น่าสนใจ และเข้าใจได้ง่ายด้วยการยกตัวอย่างจากสิ่งที่คุณอ้อยเรียนรู้และพบเห็นมา

ผมอยากให้ทุกคนได้ฟังครับ และอยากให้ทุกคนลองพิจารณาดูด้วยว่า สิ่งที่คุณอ้อยพูดนั้นเป็นจริงอย่างที่คุณอ้อยว่าหรือเปล่า

ต ัวผมคงจะไม่ได้มุ่งศึกษาทางธรรมแบบคุณอ้อย เพราะผมยังคงติดกับทางโลกมากกว่า ยังมีหลายอย่างในทางโลกที่ผมอยากจะรู้ ซึ่งปลายทางทั้งหมดมันอาจจะไปจบที่ทางธรรมก็ได้

แต่ผมอยากขอบคุณคุณอ้อยครับ ที่ได้บอกกล่าวสิ่งดีดี ช่วยเตือนสติผม ให้คิด ให้มอง ทุกอย่างอย่างมีสติ
ใช้ปัญญาในการตัดสินปัญหา

อ้อ ต้องขอบคุณ joob ด้วยครับ คนสำคัญที่แนะนำเว็บดีดีมาให้ผมได้ฟัง

ข้อคิดดีดีบางส่วนที่ได้จากบทสนทนาในรายการเจาะใจครับ
(ที่มา http://www.jsl.co.th/index.php?dmu=society&d=4&d2=5)

" ทุกวันนี้ เราจะใช้ชีวิต เหมือนกับเหลือเวลาของชีวิตเพียง 7 วัน "

" ตอนนี้ทุกอย่าง มันเป็นของสำเร็จรูปไปหมด แต่ชีวิตมันไม่สำเร็จรูป มันต้องปรุงแต่งเอง "

" ชีวิตต้องประณีต ถ้าเราทำแบบคร่าวๆ มันก็ได้ชีวิตแค่คร่าวๆไม่จีรัง "

" สิ่งที่ทำให้เรามีทุกข์คือ ความคิดของเรา และถ้าต้นตอของความทุกข์คือความคิด ดังนั้นเราต้องรู้ทันความคิดเราก่อน "

" คนเรา ถ้าหัวใจเปลี่ยน ทัศนะคติ มุมมอง วิถีชีวิตเปลี่ยนหมด "

" ที่บ้านนอก เวลาจะจับลิง จะเอามะพร้าวมาเจาะรูแล้วใส่ถั่วเข้าไป พอลิงได้กลิ่น ก็เข้ามาหยิบ ถ้ากำไว้ดึงมือออกจากมะพร้าว ก็ติด คนเห็นก็จะบอกว่า ลิงมันโง่จริงๆ ทำไมไม่ปล่อยมือออก ก็เป็นอิสระแล้ว เพราะฉะนั้นวันนี้ที่เราทุกข์กับมัน เพราะเรากำลังกำบางสิ่งบางอย่างเอาไว้ "