ติดอยู่ในห้องสมุดโรงเรียน

ฮามากครับท่าน ตอนนี่ผมกำลังอยู่ในห้องสมุด Jen Library ในตอนทึ่มันปิดทำการแล้ว
คือผมนึกว่าวันนี้ห้องสมุดจะปิดตอนตึหนึ่ง ซึ่งเป็นเวลาปิดตอนเปิดเทอม แต่ไหงวันนี้มันปิดตอนทุ่มนึงล่ะเนี่ย
ผมมัวแต่ดูเว็บแบบเพลิดเพลินในห้องอ่านหนังสือที่เค้ามีให้ ซึ่งมันจะส่วนตัวมากๆเลย
แต่โดยปกติแล้วพอห้องสมุดใกล้ปิด ยามจะมาเคาะบอกว่าจะปิดแล้วนะ แต่วันนี้ผมไม่ได้ยินเลยแฮะ
ตอนนึ้ก็เลยคิดว่าจะเอายังไงดีนะ จะอยู่นึ่ไปจนเช้าเลยดีไหม หรือจะโทรเรียก Security ให้มาเปิดประตูให้ดี ?

แต่อยู่ในนี้ก็ไม่มีอะไรกินอะ พกแคร็กเกอร์มาหน่อยเดียวเอง
แต่อีกใจนึงก็อยากอยู่ในนี้นะ เพราะมันเป็นอะไรที่หาไม่ได้ง่ายนัก

อ้อ หลังจากไปเช็คดูปฎิทินของโรงเรียนในเว็บแล้ว ก็เลยรู้ว่าโรงเรียนเปิดเทอมวันพรุ่งนี้ต่างหาก....
เปิดวันพุธครับท่าน....

เสียดายวันนี้ไม่ได้เอากล้องอะไรมาด้วยเลย ไม่งั้นจะได้ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก

ลองมาคิดดูแล้ว ขอลองอยู่ในนี้ซักคืนนึงท่าจะดี แม้จะหิวไปหน่อย แต่ก็น่าจะโอเค เพราะมีเน็ตให้เล่น เปิดแอร์ตลอดด้วยสิ


+++++++++++++++
Update เมื่อเวลา 11:06PM
ตอนนี้ยังไม่ได้กลับบ้านครับ แต่มาพิมพ์ด้วย Laptop ของตัวเองแทน ตอนแรกพิมพ์จากเครื่อง Mac ของห้องสมุด
ตอนนี้อาหารก็หมดลงแล้วครับ ยังดีที่ยังพอมีอะไรตกถึงท้องบ้าง.. (เว่อร์ซะ) จริงๆ ร้าน Quiznos ก็อยู่ตรงข้ามนี่เอง แต่ออกไปซื้อไม่ได้ ว้า...
ตะกี้โทรไปหายายมาด้วย ผ่าน Skype แต่ว่าผมลืมเอาเจ้า USB phone มาด้วย ใช้ Microphone จากเครื่องมันคุยได้แป๊บๆมันก็ตัด
นี่ยังไม่รู้จะนอนตรงไหนดี เดินสำรวจดูแล้วก็พอจะมีเก้าอี้ให้ได้เอนกายพักผ่อนอยู่เยอะพอสมควร
ไปสังเกตเห็นว่าเค้าจัดพื้นที่เอาไว้สำหรับบรรยายอะไรซักอย่าง คิดว่าคงเป็นการปฐมนิเทศน์นักศึกษาใหม่ของควอเตอร์นี้
วันนี้เป็นวันปิดเทอมวันสุดท้ายด้วย อาจจะทำให้หลายๆคนอยากกลับบ้านเร็วเลยลืมผมไว้ซะงั้น..

คิดว่าคงจะไปหลับตอนเที่ยงคืน จะได้ตื่นเช้ามารอเค้าเปิดประตู
แต่กำลังคิดอยู่ว่าจะแอบให้ประตูเปิดเรียบร้อยแล้วค่อยๆแอบออกไป หรือว่าไปรอเค้าเปิดเข้ามาเลยดีน้า...

+++++++++++++++
อัพเดทกันอีกแล้วคร้าบ
หลังจากที่กลับบ้านไปนอน(ใครเพิ่งหลงมาอ่าน ก่อนอ่านตรงนี้ไปอ่านคอมเม้นต์ข้างล่างก่อนนะครับ)

และแล้ววันที่ ๑๘ มกราคมก็มีจดหมายเรียกตัวผมไปที่ห้องพิจารณาคดีของโรงเรียนในวันที่ ๒๓ !!!!
เพราะว่าบรรณารักษ์ที่เค้าเปิดประตูให้ผมออกไปนั้นเค้าไม่เชื่อว่าผมติดอยู่จริงๆ คิดว่าน่าจะวางแผนเข้ามามากกว่า (เพราะเคยเกินกรณีนี้หลายครั้งแล้ว) เค้าเลยทำหนังสือยื่นไปให้ไปพิจารณาคดีของผมครับ

และแล้ววันนี้ผมก็ได้ไปห้องพิจารณาคดีมาเรียบร้อย ก่อนหน้านี้ก็กินไม่ได้นอนไม่หลับกันเลยครับ(กังวลเรื่องThesisน่ะครับ)
วันนี้เค้าก็นัดผมไปคุยตอน ๑๐ โมงเช้า ก็ตื่นกันตั้งแต่ ตี ๔ เลยครับ (มาเร็นเดอร์งาน) แล้วก็รีบออกจากบ้านมาตอน ๙ โมงครึ่ง มาถึงก่อนเวลาเยอะเลยทีเดียว ก็นั่งรอเพราะคุณ Greg เค้ามีแขกอยู่(คงโดนคดีอะไรเหมือนกัน)
หลังจากคุยกับคุณ Greg แล้ว เค้าก็บอกว่าทำไมผมถึงต้องถูกเรียกตัวมาที่นี่ แล้วผมก็เล่าเหตุการณ์ในวันนั้นให้เค้าฟัง ว่ามันเป็นยังไง ก็เล่าตามความจริงน่ะแหละ ว่านั่งอ่านหนังสือแล้วหันกลับมาก็มืดไปหมดแล้ว แล้วก็เลยคิดว่าจะทนอยู่ไปละกัน ไม่กล้ารบกวนใครๆเค้า
ก็บอกเค้าว่ามันเป็นวันสุดท้ายของการปิดเทอม ทุกคนคงอยากจะกลับบ้านเร็วๆกันหล่ะมั๊ง เลยลืมผมไว้
แล้วเค้าก็ให้ผมเซ็นชื่อว่าผมไม่รับผิดจากข้อกล่าวหาที่เค้ากล่าวหามานะ แล้วเค้าบอกว่าจะส่งผลไปอีกทีตามที่อยู่นี้

แล้วผมก็กลับมานั่งพิมพ์นี่แหละครับ เฮ้อ... เป็นเรื่องเป็นราวไปได้ขนาดนี้เลยแฮะ :p