เพลงมีอำนาจมากจริงๆ

ช่วงนี้เป็นช่วงที่เบื่อกับการมาอนิเมทตัวการ์ตูนของตัวเองมากๆ แบบว่าขี้เกียจทำน่ะ
พยายามหาอะไรหลายๆอย่างมาทำให้ตัวเองขยัน ทั้งการตั้งกฏให้ตัวเองว่า ถ้าทำเสร็จแล้ว วันหยุดจะได้ไปเที่ยว
แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้อยากทำขึ้นมาซักเท่าไหร่ คือมันเหมือนมันเป็นงานที่เป็นความรับผิดชอบของตัวเองเท่านั้น
พอไม่ทำก็เราคนเดียวที่เดือดร้อน ไม่เหมือนตอนที่ทำงาน งานไม่เสร็จมันเป็นเรื่องร้ายแรง เดือดร้อนกันไปหมด มันก็เป็นแรงจูงใจของเราอย่างนึงเหมือนกัน

พองานที่เราต้องทำให้เสร็จโดยการไม่มีใครมาบังคับ มันเลยเหมือนล่องๆลอยๆ ไม่เสร็จก็ด๊ะ.. เป็นซะงั้น

เคยลองพยายามบังคับตัวเองให้ตื่นตอนเช้าแล้วออกไปทำงานที่ตึก เหมือนกับว่ามีเรียน เพราะตอนที่มีเรียนมันต้องตื่น ต้องออกไปเข้าคลาส แล้วเรียน คือยังไงมันก็ได้ active ต้องไป แล้วพอไปตึกเห็นคนอื่นทำงาน มันก็เกิดบรรยากาศของการอยากทำงานขึ้นมา มันก็ทำให้เราต้องทำ จะเล่นอะไรก็ไม่ได้ เพราะของเล่นอยู่กับบ้าน ไม่ได้เอามาด้วย

แต่บังคับตัวเองได้ไม่กี่วัน ก็เลิก เพราะขี้เกียจขี่จักรยานไปตึก มันไม่ได้ใกล้ๆน่ะ ขี่ไปก็เหนื่อยเหมือนกันนะ แล้วยิ่งไม่มีเรียนยิ่งรู้สึกเลยว่า ไม่ต้องไปก็ได้นี่ มันคิดซะงี้ เลยไม่สามารถเอาชนะตัวเองได้ซักที

พอไม่ได้ไปเข้าวันนึง อีกวันมันก็ไม่อยากไปละ หาเหตุให้ตัวเองไปได้เรื่อยๆหล่ะ เรียกว่าแผนนี้ก็ล้มไปอีก

พยายามจะตั้งตารางขึ้นมาว่า เฮ้ย! วันนี้นะ ทำไอ้นี่ พรุ่งนี้ทำ scene นั้น scene นี้ แต่สุดท้าย ตารางมันก็เละั เพราะทำไม่ได้ตามตารางซักกะวัน

จนมาลองเอาเพลงมาเปิดตอนทำงานดิ๊ คือปกติ เราจะไม่ได้เอาเพลงมาเปิด เพราะบางทีมันต้องใช้สมาธิ พอเปิดแล้วชอบร้องตาม สมาธิมันขาดๆหายๆ เลยไม่ชอบเปิดฟัง แต่ว่าตอนนี้มันเปลี่ยนไปแฮะ เปิดเพลงฟังมันทำให้ทำงานสนุกขึ้น มันเหมือนมันเปลี่ยนอารมณ์เราไป เวลาทำงานมันไม่เบื่อเหมือนแต่ก่อน ดนตรีเพราะๆ มันช่วยสร้างอารมณ์ได้มากกว่ากว่าที่คิดแฮะ ตอนนี้เลยพยายามเลือกเพลงที่ฟังแล้วสบายอารมณ์ดนตรีเพราะๆ จังหวะกระตุ้นต่อมต่างๆ

วันนี้เลยเปิดเพลงฟังทั้งวันเลย ยิ่งได้เพลงใหม่ที่แฟนส่งมาให้อีกด้วย เลยได้มีอะไรมาเปลี่ยนบรรยากาศ

เอ้อ.. ดีเหมือนกันนะ เพลงเนี่ย อำนาจของมันมากจริงๆ