เขียนจริงจังกันวันแรก

ปร ะเดิมกันวันนี้ล่ะครับ ไม่ได้คิดว่าจะมาเขียนในวันนี้ แต่เข้ามาอ่านเมล์ในเมล์ร้อน แล้วเจอเมล์ของแนน(อินทีเรีย) แล้วก็พาลิ้งค์ๆๆๆ กันมา จนมาถึง blogger นี่แหละ พอโพสต์ comment เข้าไป ก็เลย login ซะเลย อ่ะ พอ login แล้วจะ logout เสียมันก็กระไรอยู่ เข้ามาดู block ตรูหน่อยซิ หน่ะ ไม่มีไรเปลี่ยนแปลงเล้ย
เอ้า เอาซะหน่อย เขียนดูซิว่ามันจะน่าสนุกตรงไหนวะ มาเขียนไอ้บล๊อคไรเนี่ย

วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2548 เวลาที่พิมพ์ตรงเนี๊ยะ 5:02 หรือ ตี 5 สองนาที
นั่งพิมพ์อยู่ที่สหรัฐอเมริกา อยู่ในรัฐจอเจียร์ เมืองแซแวน่า ที่มาอยู่ที่นี่ ไม่ได้เป็นเพราะเกิดที่นี่ แต่เพราะว่ามาเรียนต่อที่นี่น่ะ มาตั้งกะปี 2002 ตอนปลายปี นี่ก็ 2005 เข้าไปแล้ว ยังไม่จบเลยเว้ย... แต่ก็ใกล้แล้วหล่ะน่านะ ก่อนมาเล่นนี่ก็นั่งทำ thesis อยู่ ไว้เดี๋ยวเล่ารายละเอียดให้ฟังอีกทีนึง

ตอนนี้อากาศที่นี่หนาวนิดๆ เรียกว่าเย็นๆดีกว่า ราวๆ 6 องศาเซลเซียส แต่ห้องที่อยู่นี่มันเก็บความอบอุ่นดีมาก เลยไม่หนาวเท่าไหร่ แต่ถ้าหน้าร้อนนี่เอาเรื่องเหมือนกัน เพราะมันก็ยังเก็บความอบอุ่นดีเหมือนเดิม
อพาร์ตเม้นท์ที่อยู่นี่เป็นอพาร์ทเม้นท์เก่ามาก เห็นเค้าว่ากันว่าเคยเป็นโรงพยาบาลมาก่อน ก็เห็นท่าจะจริง เพราะผนังของทางเดินบุด้วยกระเบื้อง เอาไว้ป้องกันเลือดสาด จะได้เช็ดง่ายๆ (อันนี้จากจินตนการของเพื่อนๆที่มาเยี่ยมบ้าน)
เราอยู่บนชั้น 11 อยู่ห้อง P ห้องนี้จะอยู่ริมทางขวาของตึก จะมองเห็นได้กว้างมาก มองไปข้างนอกนี่ไม่มีตึกไหนสูงเกินเีราหล่ะว่างั้น สูงสุดในย่านนี้
ห้องนี้เป็นแบบสองห้องนอน จริงๆมันควรจะเป็น 1 ห้องครึ่งจะชัดเจนกว่า เพราะมันมีห้องใหญ่หนึ่งห้อง กับห้องเล็กกระจิ๊ดอีกหนึ่งห้อง
เดิมทีเรามีรูมเมทอยู่ด้วย ชื่อโต้ง แต่ตอนนี้มันได้ย้ายไปอยู่ NewYork ซะแล้ว ก็เลยอยู่คนเดียวเพราะยังหาคนมาอยู่ด้วยไม่ได้ ทีแรกว่าจะย้ายไปอยู่แบบห้อง Studio ซึ่งเป็นห้องที่ไม่มีสัดส่วน จะแบ่งเป็นแค่ห้องใหญ่กะห้องน้ำ แค่นั้นเอง ทำกับข้าวไทยๆที ก็ตายอ่ะ เหม็นทั้งห้อง
แต่เมื่อลองคำนวณค่าใช้จ่ายแล้วก็คิดว่าไม่ย้ายดีกว่าเพราะไม่รู้ว่าจะย้ายอ อกเมื่อไหร่ ถ้าย้ายไปอาจจะต้องทำสัญญาใหม่อีก วุ่นวาย เลยไม่เอา ทนจ่ายไปอีกหน่อยละกัน

มาว่ากันเรื่องเรียนมั่งดีกว่า มาที่ Savannah นี่เพื่อมาเรียน 3D animation ครับ ตั้งใจมาแบบนั้น แต่ว่าตอนนี้ ชักไม่ค่อยชอบอีกแล้วสิ เอ้อ เอากะมัน ... คือเรียนๆไปมันชักไม่ใช่สิ่งที่เราอยากจะทำไปตลอดชีวิตอ่ะ ถ้าจะให้ผมมานั่งทำโมเดล ใส่กระดูก ขยับท่าทางให้สมจริง ทั้งชีวิต ไม่เอาดีกว่า ไม่ใช่ทางเราอ่ะ เพราะเรามันคือเป็ด จะให้เราบินทั้งชีวิต เราทำไม่ได้.. จะให้เราว่ายน้ำทั้งชีวิต เราก็ทำไม่ได้.. ดังนั้นเราจะขอทำหลายๆอย่างๆดีกว่า..
ตอนนี้เลยเริ่มมามองตัวเองว่าถนัดทำอะไร และชอบทำอะไรมากที่สุด ทีนี้มันก็มากันหลายอย่างเลยตั้งกะทำเว็บ ทำ3D ก็ชอบนะ แต่ชอบแค่ตอนทำ model ชอบปั้นด้วยนะ ปั้นหุ่นไรเงี๊ยะ ชอบทำโมเดลรถ จากกระดาษด้วย เป็นอะไรที่ท้าทายมาก แล้วยังเป็นคนชอบเทคโนโลยีด้วยนะ แต่ไม่ชอบซื้อของแพงนะ ไม่ใช่ว่ามีตังแต่ไม่ซื้อนะ ไม่มีตังจะซื้อน่ะ
มาว่ากันเรื่องซื้อของมั่ง(ผมเป็นคนสมาธิสั้นครับ เปลี่ยนเรื่องได้ตลอดเวลา) ผมนี่ชอบซื้อของมากเลยนะ โดยเฉพาะซื้อจากเว็บเนี่ย หมดตัง(พ่อ) ไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ กับ eBay และบรรดาสินค้าลดราคาทั้งหลายนี่แหละ แต่มันถูกจริงๆนะ เห็นราคาแล้วมันต้องซื้อน่ะ ไม่ซื้อแล้วรู้สึกตัวเองโง่.. มีงี้ด้วย
กลับมาเรื่องเรียนกันต่อ(กลับไปกลับมาได้ บางทีก็กลับไม่ได้เหมือนกันนะ) ช่วงนี้เป็นช่วงที่ทำ thesis ครับผม เป็นวิชาสุดท้ายแล้ว ทำเสร็จส่ง ก็จะเรียนจบ แต่ให้ตายเถอะ มันมีอาถรรพ์นะ มันจำต้องทำให้เราไม่ยอมทำมันซะทุกทีสิน่า ไม่ใช่ไม่อยากจบนะ อยากจบ แต่มันไม่ค่อยอยากจะทำ เหมือนมันไม่ใช่อ่ะ ที่นี่เค้ามีเวลาเรียนต่อเทอมคือ 10 สัปดาห์ ตอนนี้เราอยู่กันที่ปลายสัปดาห์ที่ 8 แล้วน่ะ งานยังไม่ถึงไหนเลยเพื่อน งานมันมาหยุดอยู่ตอนที่เราต้องทำการ setup ตัวละครของเราให้ใช้ในการทำอนิเมทได้น่ะ ผมทำตรงนี้ไม่เป็นน่ะ จะว่าไม่เป็นเลยก็ไม่ใช่ แต่ว่าการทำตรงนี้มันมีเทคนิคเยอะ ซึ่งต้องเรียนรู้กันด้วยประสบการณ์ ไอ้ครั้นจะมาทำเอาตอน 10 สัปดาห์เนี่ย มันไม่ได้เรื่องหรอกครับ(ยกเว้นบางคนที่เค้าบ้าทำกันจริงก็อาจจะได้นะ แต่ผมไม่ใช่)
เมื่อวันจันทร์ที่แล้วนั่งทำก็ setup Rigging นี่แหละ ก่อนหน้านั้นเริ่มจะดีละ เซ็ตโน่นเซ็ตนี่เริ่มเป็น เพราะแฟนอาจารย์ที่คุม thesis เค้ามาช่วยสอนให้ แต่ก็น่ะแหละ เจอปัญหาอยู่ดี ทำไปก็ติด ติดก็แก้ แก้ไม่ได้ เริ่มเครียดละ ยิ่่งทำยิ่งยุ่ง เครียดหนักเลยทีนี้ ก็เลยมานั่งคิดหาวิธี เพราะถ้าดันทุรังทำต่อไปไม่เสร็จแน่นอนล่ะ ก็เลยปิ๊งไอเดียการทำงานแนวใหม่ขึ้นมา จำได้ใช่มะที่บอกว่าผมชอบทำโมเดลน่ะ (จำไม่ได้ก็ขึ้นไปอ่านข้างบนซ้ำนะครับ) มันมีโอกาสที่จะใช้ความชอบในการทำโมเดลตรงเนี๊ยะมาทำงานนี้ได้ และมีโอกาสที่จะเสร็จทันด้วย
วิธีการก็คือ จากเดิมที่เราจะต้องทำโมเดล 1 ตัว เซ็ต rigging สุดยอด พร้อมใช้งานได้ทุก scene แต่วิธีนี้น่ะ ยากสำหรับผมครับ ก็เปลี่ยนไปใช่การทำโมเดลขึ้นมาตามท่าทางในการขยับของ scene ต่างๆแทน เรียกว่า 1 scene ก็ 1 โมเดลกันไปเลย ข้อดีก็คือ เราจะได้ท่าทางของตัวละครที่มีความลงตัวมากๆ เพราะเราจะขึ้นโมเดลขึ้นมาตามท่าทางของ scene นั้นๆเลย ไม่ต้องไปกังวลเรื่อง rigging กันหล่ะ เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังได้เลย
วิธีนี้ทำให้การทำงานของเราไม่สะดุดเหมือนก่อน แต่สิ่งที่ต้องกลายเป็นเรื่องยากของวิธีนี้ก็คือ จำนวนของโมเดลที่จะต้องทำ ก็จะเพิ่มขึ้น เท่ากับจำนวน scene ของเราน่ะสิ งานหนักครับ แต่มันเข้าทางผม เพราะผมชอบทำโมเดล ตอนนี้ก็ทำวิธีนี้มาได้ 3 วันละ ผลก็ออกมาน่าพอใจมาก เพราะแอคชั่นของตัวละครจะดูดีทุก scene เขียนเล่ามาถึงบรรทัดนี้เริ่มรู้สึกว่าตัวเองมาเขียนไรเนี่ย ไมไม่ทำงานฟระ !

แล้วเรื่องราวของวันนี้ก็จบลงด้วยการไปทำงานต่อของกระผมครับ หวังว่าการเขียนคราวหน้า จะมีข่าวดีมาเขียนลงไป สาธุ...